โดย “ดาบสองคม”
เลือกตั้งล่วงหน้าผ่านไปแล้ว เมื่อวันที่ 1 ก.พ.มีผู้ออกไปใช้สิทธิ์จำนวนมากเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้ แต่เสียงวิจารณ์ยังไม่จบ เพราะสิ่งที่คนเจอไม่ใช่แค่ความไม่สะดวก แต่คือ “ความผิดพลาดซ้ำซาก”
หลายคนตั้งคำถามว่า กกต. มีเวลาเตรียมตัวนานขนาดนี้ แต่ทำไมยังเกิดปัญหาเดิม ๆ อย่างการจ่าหน้าซองรหัสเขตเลือกตั้งผิดพลาด ถึงยังเกิดขึ้นซ้ำรอยปี 66
ข้อมูลจากเครือข่ายภาคประชาชนอย่าง Vote62 และ iLaw พบเคสความผิดพลาดแบบนี้หลายร้อยกรณี ซึ่งความผิดพลาดในการกรอกรหัสไปรษณีย์ หรือรหัสเขตไม่ใช่แค่เรื่องของ “ลายมือ”
แต่มันคือความเสี่ยงที่จะทำให้บัตรตกหล่นไปไม่ถึงเขตที่ควรจะเป็น
ยังไม่รวมดราม่า QR Code หน้าหน่วย บางแห่งพาไปเจอข้อมูลของผู้สมัครปี 66 บางแห่งใช้รูปผู้สมัครผิดพรรค จนคนใช้สิทธิยืนงงกับข้อมูลที่ควรจะต้อง “ชัดเจนที่สุด”
หนักกว่านั้นคือคำพูด “เตรียมเงินได้ แต่ห้ามแจก” แม้จะขอโทษภายหลัง แต่ในทางการเมือง คำพูดแบบนี้เท่ากับเปิดแผลความไม่ไว้วางใจ เรื่องการซื้อเสียงทันที
ในมุมมองของผม ความผิดพลาดเหล่านี้สะท้อนถึง “ความล้มเหลวเชิงระบบ” กกต. ยังไม่สามารถ “ปิดรอยรั่ว” ที่เคยเกิดขึ้นในอดีตได้จริง
และที่น่ากังวลที่สุดคือ ความสะเพร่าเหล่านี้ กำลังผลักให้ประชาชนเกิดความระแวงว่า การเลือกตั้งครั้งนี้ “โปร่งใสจริงหรือไม่?”
ยิ่งการสื่อสารที่คลุมเครือเรื่องการซื้อเสียง ยิ่งบ่อนทำลายบทบาทผู้คุมกติกา และทำให้สังคมตั้งคำถามว่า การเลือกตั้งครั้งนี้ “น่าเชื่อถือจริงหรือ”
นั่นคือสัญญาณอันตรายต่อระบอบประชาธิปไตย
ถ้าวันเลือกตั้งจริง 8 ก.พ.ยังไม่สามารถกู้ศรัทธาได้ ความวุ่นวายหลังปิดหีบอาจหนักกว่าที่คิด
เพราะประชาธิปไตยไม่ได้พัง เพราะคนไม่ไปเลือกตั้ง แต่มันพังเพราะคนไม่เชื่อว่า เสียงของตัวเองจะถูกนับอย่างซื่อสัตย์
ถ้าทำหน้าที่ไม่ได้ดี ก็ไม่รู้ว่าจะมีพวกท่านเอาไว้ทำไม!
แสดงความเห็น
