โดย “ดาบสองคม”
คำสัมภาษณ์ของ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ที่ออกมาขอโอกาสจากประชาชน ให้เลือก ส.ส. พรรคประชาชน เกินครึ่งสภา เพื่อเข้าไปบริหารประเทศแบบพรรคเดียว ฟังดูเหมือนเป็นความหวัง แต่ถ้าย้อนดูตัวเลขจริง ๆ มันคือ คำถามมากกว่า คำเชิญชวน
ประชาชนให้โอกาสพรรคสายส้มมาแล้ว 3 ครั้งเต็ม ๆ จากพรรคโนเนมในวันนั้น ได้ 81 เสียง ในยุคอนาคตใหม่ พุ่งเป็น 151 เสียง ในยุคก้าวไกล และล่าสุด 143 เสียง ในนามพรรคประชาชน
นี่คือความไว้วางใจระดับประเทศ แต่คำถามที่ยังไม่มีคำตอบคือ ตลอดสามครั้งนั้น พรรคพาตัวเองหรือประเทศไปถึงไหน
โอกาสเข้าบริหารประเทศมี แต่พรรคเลือกกอดอุดมการณ์มากกว่ายอมเล่นเกมอำนาจ ทิ้งจังหวะพิสูจน์ฝีมือ เพื่อรักษาภาพ “บริสุทธิ์” ทางการเมือง ขณะที่ชาวบ้านจนลงทุกวัน พรรคประชาชนกลับหมกมุ่นอยู่กับ การแก้รัฐธรรมนูญ จนลืมไปว่า มันเกี่ยวอะไรกับปากท้องประชาชนหรือเป็นแค่การสนองความต้องการของกลุ่มการเมืองตัวเอง
ที่หนักกว่านั้นคือ พรรคถูกหลอกซ้ำซากในเกมเดิม อ่านเกมไม่ขาด แก้เกมไม่เป็น จนพังเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าวันนี้ย้อนกลับมาขอใหม่ ขอ 250 เสียง ทั้งที่ 150 เสียงที่ผ่านมา ยังเอาตัวไม่รอด
คำถามตรง ๆ คือ ถ้าครั้งนี้ประชาชนทำตามที่คุณขอ อะไรคือหลักประกันว่า จะไม่เสียของอีก ประเทศไม่ใช่ห้องทดลอง ประชาชนไม่ใช่ตัวอย่างในตำราอุดมการณ์
สุดท้ายแล้ว พรรคประชาชนก็อยากได้อำนาจไม่ต่างจากพรรคอื่น คำถามจึงไม่ใช่ คุณจะเอากี่เสียง แต่คือคุณพร้อมพอหรือยังที่จะไม่ถูกหลอกอีก
เพราะถ้ายังคิดว่า แก้รัฐธรรมนูญคือคำตอบของทุกอย่าง ชาวบ้านก็ได้แต่ส่ายหัว แล้วถามกลับว่า “นี่คุณทำเพื่อประเทศ…หรือทำเพื่อตัวเองกันแน่?”
แสดงความเห็น
